Poeh, dat is weer effe geleden he? Om precies te zijn één jaar dat we ons laatste reisdagboek plaatsten. Als je ons op Instagram volgt weet je dat er in de tussentijd van alles is gebeurd. Van rondfladderende nomads naar het Europese vasteland: op zoek naar een eigen stekkie. Die tijd hebben we vastgelegd in een aantal vlogs en in dit blog vertel ik je meer over hoe ons leven er nu uitziet, wat onze toekomstplannen zijn en of we vanaf nu een burgerlijk leven gaan leiden.
Gaan jullie settelen?!?!
Dat was eigenlijk de allereerste vraag die echt veel mensen aan ons stelden. Deels vanuit ongeloof, deels vanuit ‘haha, zie je wel, ik wist wel dat er een moment zou komen dat jullie ein-de-lijk ergens zouden neerstrijken’.
Eigenlijk kwam dit moment – de huizenjacht naar Spanje – voor onszelf best wel onverwacht. We hadden wel het idee om van Spanje ooit (als we heel groot zijn) onze thuisbasis te maken. En als je me vroeg: hoe ziet je ideale leven eruit? Dan zou ik antwoorden dat ik lekker rondscharrel in een huis met een hoop grond, een zwembad en ondertussen gasten bedien.
Nah, komt dat even goed uit: want we gaan dus een B&B in Spanje beginnen (voor zover je dat nog niet wist). Iedere keer riepen we dat we dat “ooit” gingen doen. Maar om dat “ooit” te realiseren in de toekomst, moesten we ook een keer beginnen met uitzoeken. Zodat we over 5, misschien 10 of zelfs over 20 jaar permanent naar Spanje konden verhuizen. Ik ging rondvragen: wie kent (Nederlandse) B&B eigenaren en Spaanse makelaars? Ik speurde rond op Idealista (werd 100x verliefd op Spaanse huizen die ongetwijfeld buiten ons bereik lagen) en bestelde het boek ‘Wonen en kopen in Spanje’. Gewoon. Om alvast in te lezen.
Wisten wij veel dat we binnen de kortste keren in de Spaanse huizenmarkt werden gezogen en dat er als freelancer veel meer mogelijk is dan waar wij op hoopten. Ook fijn om te weten dat je als EU-inwoner hypotheek kunt krijgen in Spanje (waarbij je veeeuul eigen geld moet neerleggen – maar dat even terzijde). Langzaam rolden we in deze gekte en vorig jaar startte onze zoektocht in Spanje.
Wow, wat leerden wij veel!
Van totale noob op de Spaanse huizenmarkt werden we plotseling experts. Nou ja, een soort van dan. Want wat leer je veel! Sinds wij in 2019 Sanders appartement verkochten, banen opzegden en de wereld rondreizen, merken we echt dat iedere drempel lager wordt. We hebben het nog nooit gedaan? Dan denken we dat we het wel kunnen! Gelukkig geldt voor de meeste stappen dat ervaringsdeskundigen je al voor zijn gegaan. Het voorjaar van 2022 bestond vooral uit zoveel mogelijk potentiële huizen bezoeken tussen Valencia en Malaga. Om de sfeer te proeven, erachter te komen wat we wel en niet willen en simpelweg ervaring op te doen. Het was bedoeld als inspiratierondje, maar in Granada werden wij direct verliefd op een huis. Veel sneller dan gedacht.
Je voelt vast de 'maar' aankomen
Tja, je voelt ‘m al aankomen: dit huis bleek ‘m niet te zijn. In de zomer van 2022 gingen wij terug naar Nederland om een paar maanden met familie en vrienden door te brengen, de huizenjacht te laten bezinken en uiteindelijk een bod op het huis te doen. Het is echt een kast van een huis met enorm veel mogelijkheden.
Er zaten alleen wat haken en ogen aan de bestemmingsgrond van het huis en de makelaar voelde nogal pusherig. De kans was groot dat de bank door deze bestemmingsgrond niet wilde financieren, de verkoper wilde minimaal schipperen en wij lagen nachten wakker. Toen we een (hoog) tegenbod ontvingen, besloten we terug te trekken. Deels met pijn in het hart, maar tegelijkertijd viel er een enorme last van onze schouders. Zegt wel genoeg, denk ik.
We hadden een fantastische zomer in Nederland en waren klaar om onze zoektocht te hervatten...
Na deze teleurstelling hebben we de zoektocht gelaten voor wat het was en genoten van een heerlijke zomer. Gedurende de hele zoektocht is ons één makelaar in positieve zin bijgebleven: een makelaar in de regio van Valencia. Hij was heel specifiek bezig met zoeken voor ons, kende precies onze voorkeuren én hield rekening met het feit dat we een B&B wilden beginnen – niet geheel onbelangrijk. Uit die hele eerdere zoektochten kwamen regio Granada en Valencia als favoriet naar voren – met voorkeur voor Valencia.
We mailden deze makelaar dat we graag in het najaar weer met hem op pad gingen – en zo geschiedde. Deze zoektocht was nogal rommelig, onze emoties gingen alle kanten op. Het eerste huis wat we zagen was fantastisch – maar omdat we nog andere favorieten op het oog hadden, werd die naar achter geschoven. Die favorieten werden het uiteindelijk niet en tot drie keer toe kwamen we eigenlijk terug op die eerste favoriet. We brachten een bod uit, ontvingen een tegenbod, wachtten, deden weer een bod en dat bod werd geaccepteerd. Yes!
Die vreugde was helaas van korte duur
Voor de feestdagen (kerst en oud en nieuw) gingen we even terug naar Nederland. We hadden al jaren deze feestdagen niet in Nederland gevierd. Nu we toch zo dichtbij waren, besloten we het nuttige met het aangename te combineren. We proostten rond nieuw jaar nog op het potentiële huis maar wisten niet dat donkere wolken zich samenpakten boven onze hoofden.
Ook dit huis bleek ons niet gegund te zijn. We wisten dat de grond gelegaliseerd moest worden – dat is heel normaal in Spanje. ‘Vroegah’ bouwde iedereen maar wat bij op z’n land en ging het daarna pas legaliseren. Hier was dat nog niet gedaan, maar als bepaalde gebouwen erlang genoeg staan, kan dat gewoon.
Tijdens de legalisatie kwam de eigenaar erachter dat de bestemmingsgrond van het huis niet gemeentegrond, maar agrarische grond is. Oftewel: de bank wil niet financieren en naar een vergunning kan je fluiten. Het werd nog gekker: de schoonzoon van de eigenaar was hiervan op de hoogte (hij werkt bij de gemeente), maar zei tegen de verkoper dat dit geen enkel probleem was. Schijnbaar heeft dit nu zelfs gezorgd voor frictie binnen de familie. Heftig!
Even naar de zon
Je snapt wel dat wij ondertussen een lange sik ervan kregen. We wisten dat er op verschillende vlakken van alles kon misgaan, maar dit hadden we niet berekend. We baalden en hadden vooral geen zin om de hele riedel opnieuw te starten. Én we hadden ook nog die hele klotewinter (oké, die in Spanje niet zo heel rot was – maar we zijn exotischer gewend) doorgebracht in Spanje. We wilden eropuit, weg! En dus boekten we een reis naar Thailand (Koh Pha Ngan)- om vanuit daar 5,5 week te werken (en vanuit waar ik nu dit verslag schrijf).
Vlak voor vertrek kwam er dan toch nog goed nieuws!
Na de afwijzing wilden we weer op pad met de makelaar. Helaas had hij op dat moment niet zoveel huizen in z’n portfolio en stuurde hij ons slechts enkele huizen toe. Eigenlijk hadden we niet eens zin om ons te verdiepen. We dachten: we gaan gewoon kijken met 0 verwachtingen, al is het maar om ons gezicht weer even bij de makelaar te laten zien.
We spraken af, openden de deur van de poort en…
BAM! Alsof we werden getroffen door de bliksem.
Dit is een fantastisch huis! Maar, iets boven budget dachten we. Ik checkte het bij de makelaar en het huis was lager geprijsd dan we dachten. Oké, oké, interessant… Héél interessant. En hoewel we het niet meteen durfden toe te geven: misschien wel goed dat die andere huizen het niet werden.
De dag erna hadden we met hem nog een bezichtiging gepland om de verschillen te laten zien. Dit huis was het totaal niet voor ons. Hij wilden afsluiten met de zin ‘nou, denk er maar rustig over na…’ en wij onderbraken hem meteen: nee! We gaan een bod doen op het huis van gister!
Op de parkeerplaats hebben we het bod doorgegeven (hij raadde aan zelfs iets lager in te zetten) en 2 dagen later hadden we bericht: op een paar duizend euro (lager dan ons originele bod) geaccepteerd! Waaaaaahhhhh!
Maar ja, het blijft spannend
Met dit goede nieuws vlogen we naar Thailand. Ook hier moest de grond gelegaliseerd worden (zoals ik al zei: heel normaal in Spanje) maar vooraf was al bekend dat deze grond écht gemeentegrond is. Inmiddels is de legalisatie doorgevoerd maar we wachten nog op de officiële papieren. Die moeten we voorleggen aan onze advocaat en daarmee kunnen we ook de hypotheek aanvragen. Kortom: we komen stapje-bij-beetje dichterbij ✌️. Tot slot moet er nog een bouwkundige check worden uitgevoerd. Spannend! Via ons Instagramkanaal hou ik je op de hoogte als er meer bekend is!
Het leven in Thailand
Gelukkig hoeven we ons in de tussentijd niet te vervelen. Want wij zijn lekker onze tijd aan het ‘uitzitten’ in Thailand! Hoe heerlijk! We zijn geland op Bangkok, waren daarna een midweek op Koh Tao (waar ik mijn open water duikcertificaat heb gehaald!! #goals) en vertoeven nu al zo’n 3,5 week op Koh Phangan, wat voor ons ook een soort van ‘thuis’ voelt. Er zijn enorm veel reisvrienden hier die we in de afgelopen jaren leerden kennen op dit eiland, dus het voelt letterlijk en figuurlijk hier als een warm bad waarin we terecht komen.
Heerlijk genieten met een drankje tijdens zonsondergang in Koh Pha Ngan. Wij klagen niet!
De komende week gaan we nog lekker genieten van Koh Phangan en een paar dagen Bangkok, voordat we terugvliegen naar Valencia. Hasta luego!
Wil je op de hoogte blijven van onze reisverslagen? Ontvang automatisch een seintje per mail als ik een nieuw verslag publiceer. Schrijf je hieronder in.
