Reisdagboek 19: Viva Colombia!

Myanmar

Wij zijn Sander & Jody en hebben onze spullen en appartement verkocht, onze vrienden en familie gedag gezegd om de wereld rond te trekken.

Op thedutchnomads.nl nemen we je mee op reis in onze traveltips en inspireren we je met een locatie-onafhankelijk leven via de ultieme digital nomad guide

Tijd voor een nieuw reisdagboek. En dat is hard nodig, want in de afgelopen 1,5 maand hebben we weer een hoop meegemaakt waarover we naar huis kunnen schrijven. 😉 In ons vorige reisverslag vertelde ik dat het reistempo een stuk hoger zou liggen voor een aantal weken. Het bezoek van Sanders vriend, flaneren op het strand in San Andres, carnaval vieren in Barranquilla en weer settelen in Medellín. Spoiler alert: een van die vier gebeurtenissen is niet doorgegaan. Welke? Dat lees je in dit reisverslag. 

Hoog bezoek uit Nederland

27 januari was het zo ver: Bart, een goede vriend van Sander, landde in Santa Marta. Een paar uur daarvoor moest Colombia een belangrijke wedstrijd tegen Peru spelen (die ze helaas verloren) en vanuit het centrum gingen we gelijk naar het vliegveld toe. Geheel in stijl kwamen we daar aan.  

Sander die – geheel in stijl – Bart op het vliegveld opwacht

Aangezien iedere Colombiaanse taxichauffeur hetzelfde gele voetbalshirt aan had, vielen we gelukkig niet op in onze Neoonkleurige shirts. Bart kwam ons bezoeken voor anderhalve week. Aangekomen bij ons appartement was er nog even een probleem. We hadden Bart z’n naam niet doorgegeven en kon hij dus niet in ons appartement slapen. Colombia is echt éxtreem bureaucratisch: van je aankoop bij de Zara tot een hotelovernachting of het afsluiten van een telefoonabonnement – alles moet in steen worden vastgelegd. Na wat berichtjes over en weer kon het gelukkig wel gewoon (we hadden ook niet anders verwacht, leer ons Colombia kennen) en konden we ons opfrissen om een hapje te eten. 

De volgende ochtend zeiden we ons appartement gedag waar we twee maanden hadden gewoond. Toch wel een dubbel gevoel: we hebben daar echt heerlijk gewoond, maar hadden ook weer zin in wat reuring. We pakten de lokale bus en lieten ons afzetten bij Quetzal Ecolodge. Hier waren Sander en ik twee weken eerder ook geweest (we bezochten toen Tayrona National Park – een jungle die uitmondt op zee – en sliepen hier een nacht) en waren zó onder de indruk dat we ook met Bart hierheen gingen. Ook met Bart wilden we naar Tayrona en dat hotel ligt in dezelfde straat. Het is een heerlijk hotel middenin de jungle met prachtig uitzicht, een lekker zwembad, súpervriendelijk personeel (vooral de receptionist moet een lintje krijgen wat mij betreft) en fijne kamers mét warme douche. En dat laatste is zeldzaam in deze regio. 

Samen met Bart in Tayrona National Park

In de week dat Bart hier was, hebben we zelf minder gewerkt. We waren veel onderweg en hadden niet altijd wifi. Na Tayrona Park gingen we naar ‘n hotel aan zee (Blue Mango hotel, ook een dikke aanrader), floatten we met opblaasbanden door de rivier, bezochten we een waterval in Minca en sloten we af in Taganga & Santa Marta. Op de zondag kwam er een eind aan die fijne week en scheidden onze wegen. We zetten Bart af bij Santa Marta airport waar z’n terugreis naar Nederland begon en wij zetten koers naar Barranquilla, een stad twee uur verderop. Vanaf daar namen wij namelijk het vliegtuig naar San Andres. 

Island vibes in San Andres

Zeg je San Andres, dan zeg je parelwitte stranden, azuurblauwe zee en relaxte vibe. San Andres ligt in de Caribische zee en zodra de wielen van het vliegtuig de landingsbaan aantikte, voelden we dat gelijk. Dit eiland bestaat met name uit inwoners die oorspronkelijk uit Afrika komen. Dat merk je terug in de omgang, de muziek… echt Caribisch en een contrast met Colombia. 

Maar zo’n afgelegen eiland heeft ook weer z’n eigen uitdagingen. De wifi is bedroevend slecht (er komt nog net geen rook uit de router terwijl ik een start maakte met dit verslag), de faciliteiten zijn minimaal en óveral vinden we mieren in huis, blegh. Gelukkig hadden we ons hier vooraf op voorbereid (behalve op die mieren, daar kun je je gewoon niet tegen wapenen). We verlaagden ons werktempo en zorgden we voor voldoende data op onze telefoons. Naast genoten van het eilandleven heb ik ook twee keer gedoken. Sander was de eerste keer meegegaan (maar voelde zich niet helemaal op z’n gemak) en ik ben later nog een keer apart teruggegaan. Ik heb de smaak te pakken en wil nu voor m’n Padi Open Water (certificering) gaan. Maar eerst een mooi oord zoeken waar ik dat wil doen 😉☀️. 

Duiken in San Andres

Duiken in San Andres bij een schipwrak

De carnaval die in het water valt

Terwijl heel (Zuidelijk) Nederland nu aan het hossen is, zouden wij op dit moment aan het hossen zijn in Barranquilla, de geboortestad van Shakira. Een paar weken geleden is de carnaval helaas verzet naar eind maart. Super jammer! Om wat achtergrondinformatie te geven: Barranquilla heeft (op Rio de Janeiro na) de grootste carnaval ter wereld. Alle lichten stonden op groen om het feest door te laten gaan en wij hadden ruim van tevoren al ons verblijf geregeld. In januari kwam het nieuws dat door de pandemie het feest was afgezegd. Jammer, maar niet direct reden tot paniek. Dia de los Muertos in Oaxaca (daar waren we in oktober) was ook afgezegd en uiteindelijk was daar meer dan voldoende te doen. We dachten: zo veel mensen hebben al geboekt, de stad zal tóch wel druk zijn. 

Maar een paar weken later kwam het nieuws dat de carnaval officieel verzet was naar eind maart. Vanwege de maatregelen was het te vroeg om het nu te doen, maar de Colombianen konden niet nóg een jaar zonder carnaval (haha). Dat betekent dus dat er over twee weken écht geen feest is en dat we onze plannen moeten verzetten. Eind maart teruggaan is te veel logistiek gedoe, dus hopelijk kunnen we er over een paar jaar alsnog naartoe. 

Sanders verjaardag vieren in Medellín

Deze veranderingen betekenen ook dat Sander z’n verjaardag niet in Barranquilla, maar in Medellín vierde! Afgelopen donderdag zijn we vanuit San Andres naar Medellín gereisd. (je weet wel, die stad die bekend is geworden door de serie Narcos). Afgelopen zaterdag werd Sander 36 en hebben we het gevierd met een uitgebreid 7-gangen vegetarisch diner met wijnen. Ook gaan we binnenkort nog ziplinen en op grote hoogte in hangmatten liggen in de jungle als cadeau voor z’n verjaardag. Zin in!

Uiteten in medellin

Een van de 7 gangen bij Carmen Medellín

De laatste etappe én nieuw avontuur

In een volgend reisverslag brengen we jullie uiteraard verder op de hoogte van onze avonturen in Medellín en… onze nieuwe uitdaging! 23 April vliegen we namelijk naar Spanje toe. De eerste dagen zijn we daar samen met mijn ouders in Madrid -die vanuit Nederland overkomen- en daarna scheiden onze wegen weer. Sander en ik pakken de trein naar Valencia om vanuit daar naar beneden te reizen. Niet zonder doel, want we gaan op huizenjacht!

Een super spannend avontuur waar we beiden heel veel zin in hebben. Voor ons beiden voelt Spanje als een tweede huis en droomden we om er “ooit” te wonen. Maar ja, met dromen gebeurt er niet zoveel en hebben we eind vorig jaar besloten om ons erin te verdiepen. De eerste gesprekken met de Spaanse bank zijn geweest, we hebben een aantal Nederlanders in Spanje gesproken en de Spaanse versie van Funda is uitgespeeld. En ik kan je zeggen: het ziet er rooskleurig uit. In het voorjaar gaan we dus wat huizen bezichtigen en een beetje gevoel erbij krijgen. Want ik heb van de vastgoedmarkt weinig kaas gegeten. Op korte termijn zullen we nog geen groot grondbezitters zijn (hoewel, je weet het nooit) maar het is dus wel ons doel om dit jaar een huis te kopen. Met als doel om een deel in de zomer als B&B te verhuren. 

Stopt het reizen dan? Neen! In het laagseizoen willen we nog de flexibiliteit hebben om alsnog rond te reizen en naar warme oorden te trekken. Maar dat is allemaal iets voor later. Voor nu gaan we genieten van onze laatste week in San Andres en voorbereiden op Medellín. 

Hoe hebben jullie carnaval in Nederland gevierd? Laat het weten in de reacties. En wil je op de hoogte blijven van meer tips én als eerste een seintje krijgen wanneer we ‘n nieuw verslag publiceren? Schrijf je dan hieronder in. 

deel dit bericht

Share on whatsapp
Share on email
Share on facebook
Share on twitter

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Ben jij klaar om locatie onafhankelijk te gaan werken en leven? Laat je inspireren met ons e-book

Er is maar één iemand verantwoordelijk voor jouw leven en dat ben jij zelf. Zet daarom vandaag de eerste stap naar jouw droomleven. Na het invullen van het formulier word je doorgestuurd naar de betaalpagina. Nadat je 17,95 voor het e-book van 49 pagina’s hebt betaald word je automatisch doorgestuurd naar het e-book dat je digitaal kan downloaden.