Reisdagboek 18: Feliz año

Myanmar

Wij zijn Sander & Jody en hebben onze spullen en appartement verkocht, onze vrienden en familie gedag gezegd om de wereld rond te trekken.

Op thedutchnomads.nl nemen we je mee op reis in onze traveltips en inspireren we je met een locatie-onafhankelijk leven via de ultieme digital nomad guide

Feliz año! Gelukkig nieuwjaar. Of eigenlijk: ‘gelukkig jaar’, als je het direct vanuit het Spaans vertaalt. Inmiddels zijn wij he-le-maal geïntegreerd als Colombianen en wordt het tijd om jullie bij te praten over de afgelopen twee maanden. Maanden waarin we terechtkwamen in een bijna net zo heftige huizenmarkt als Nederland, we uiteindelijk Santa Marta tot onze tijdelijke woonplaats konden omdopen en waarbij we verschillende uitstapjes hebben gemaakt. Lees mee zodat je weer op de hoogte bent van onze reisavonturen. 

Flaneren in Bogotá

Ons vorige reisverslag sloten we af met de mededeling dat we net in Bogotá, de hoofdstad van Colombia, waren gearriveerd. De krochten van het internet bereidden ons al voor op de stad: grauw, grijs en een stad waar je zo snel mogelijk weer weg wil. Dat beloofde veel goeds! 

We hadden in ieder geval even een weekje vrij genomen van werk om al die grauw- en grijsheid tot ons te laten komen. (En oké, om even te acclimatiseren en weer door te reizen naar Santa Marta). Maar goed, we moesten toch reizen via Bogotá dus besloten maar even een paar nachten eraan vast te plakken. Konden we met eigen ogen aanschouwen of het écht zo droevig gesteld was met de stad. 

bogota

De grijze muren worden ruim gecompenseerd door graffiti-artiesten

Het was er in ieder geval behoorlijk fris. Niet gek, als je bedenkt dat de stad op 2.600 meter hoogte ligt. Nu kwamen we van Mexico-City af (2.200 meter hoogte) dus waren we al iets gewend. En nu hoor ik je denken: eh, jullie zijn Nederlands? Kou zijn jullie toch sowieso gewend?! Haha, ik niet. Ik grap weleens dat ik eigenlijk een Spaanse baby was en per ongeluk ben verwisseld en daardoor in een Nederlands gezin ben terecht gekomen. 😉

Afijn, we konden vanaf het vliegveld een taxi pakken naar ons verblijf. Voordeel van Bogotá: je kunt er goedkoop overnachten op een leuke plek. We hadden voor ons budget echt heel veel keuze en kozen voor ‘n soort guesthouse met een soort van privé-hotelkamers. De kamer had een heerlijk hotelbed met van die crispy lakens, nette badkamer, eettafel en zelfs kleine keuken. En toen we ‘s avonds aankwamen zat er pal naast ons verblijf een leuk restaurant. Daar dronken we een biertje, aten we en daarna chillden we in bed. 

De volgende dag gingen we er op uit. We moesten nog even een Colombiaanse simkaart regelen zodat we overal internet hebben dus pakten een Uber richting een gedeelte in Bogotá. Het kwam namelijk met bakken uit de hemel die dag. In Bogotá zijn Ubers grijs gebied, dus moet er vaak iemand voorin naast de chauffeur zitten zodat het lijkt alsof het geen taxi is. Toen we uitstapten werden we gelijk geconfronteerd met armoede. Zie je overal, zou je zeggen, alleen in Colombia vind je veel Venezolaanse vluchtelingen. In Venezuela is de politieke situatie enorm slecht waardoor er regelmatig geen stroom is, geld van de inwoners dat helemaal niets meer waard is (hyperinflatie) en andere spanningen waardoor veel Venezolanen het land zijn ontvlucht naar omliggende landen. Met helemaal niets. Erg pijnlijk en confronterend om te zien, zeker als je op iedere straathoek wordt aangesproken. Je voelt je zo machteloos omdat je iets wil doen, maar simpelweg een briefje in de hand duwen zorgt er vaak meer voor dat je je eigen schuldgevoel afkoopt, dan dat je ze daadwerkelijk helpt. En het zijn er simpelweg te veel om te helpen. 

De dagen erna vulden zich met struinen door het centrum, met de cable car de Monserrate op (3.152 meter) met een toffe view over Bogotá en lekker eten in restaurants. De wijk Usaquén ligt in het Noorden van Bogotá en uit de richting, maar vonden we erg leuk. En in Zona-G vind je goede restaurants. Mocht je net als wij een paar dagen in Bogotá zijn om te overbruggen. Aanraden om er een weekendje voor de lol heen te gaan doen we niet, maar als je toch op dit vliegveld landt, kun je er net zo goed een paar dagen aan vastplakken. 

montserrat bogota

Met de cable car naar de top van de Monserrate

Door naar de zon

Onze bleke huidjes konden wel weer wat zon gebruiken en dus vlogen we aan het einde van de week door naar Santa Marta. Eindelijk! Zon, zee, strand. Alles waar we (vooral Jody) zo naar hadden verlangd. We stapten uit de luchthaven en de zee lag al aan onze voeten. Niet het mooiste strand, dat moet gezegd worden, maar we weten ook dat we een beetje verwend zijn. 

We hadden een hostel geboekt voor een week, om vanuit daar op zoek te gaan naar een appartement voor langere tijd. In het verleden boekten we vaak AirBnB’s al vooruit voor een maand. Nadeel: je weet nooit helemaal waar je terechtkomt en kunt niet direct onderhandelen. Dit keer zou de strategie dus anders zijn. 

Het hostel was trouwens ook een optie voor ons om langer te blijven. En voordat je denkt: daar wil je toch niet wonen? Op de foto’s deed het hostel aan als een soort van coliving/co-workingspace. Ruime kamers, aardig zwembad, pooltafel en bureaus om aan te werken. In werkelijkheid was het gewoon echt een hostel. En die zogenaamde ‘coworkingspace’ was een tafel met plastic stoel waar ‘s ochtends het ontbijt werd geserveerd. Geen optie dus en tijd om op huizenjacht te gaan. 

Een huizenmarkt waar Nederland een tipje aan kan zuigen

Sander begon die week weer met werken en ik gaf mezelf nog een paar dagen om te acclimatiseren. Ik verkende het centrum en ging bij appartementen in de buurt informeren of er misschien een woning vrij was. Overal hingen telefoonnummers op het gebouw en die stuurde ik dan een bericht. Regelmatig ving ik bot: ze wilden alleen voor minimaal zes maanden verhuren. Met geluk zouden we zes maanden in Colombia kunnen blijven als ons extra drie maandenvisum wordt goedgekeurd, maar zes maanden is dus veel te lang. Dit bericht kreeg ik bij het zoveelste appartement, maar ik bleek wel met een makelaar te appen. Bingo! Ik vroeg of hij misschien nog andere complexen wist waar een maand voldoende zou zijn. En toevallig had hij er een beschikbaar die we de volgende dag konden bekijken. 

Op de afgesproken tijd stonden we te wachten bij een mooi, groot complex net buiten Santa Marta. Op z’n Colombiaans kwamen de makelaar en zijn assistente chique te laat en lieten ze ons het appartement zien. Het was van alles voorzien: keuken, wasmachine, badkamer, ruime woonkamer, slaapkamer en boven nog een gym en groot zwembad. Voor een super scherpe prijs. Bijna te mooi om waar te zijn maar omdat het via een makelaarskantoor ging vertrouwden we het. Na afloop was de makelaar nog zo vriendelijk om ons in z’n dikke bak af te zetten in het centrum en de volgende dag deed ik de betaling van de borg bij het kantoor. Wij hadden een plek om te wonen! 

Je voelt ‘m vast al aankomen, want die pret was van korte duur. Op zaterdag zouden we bij het hostel uitchecken (dat we inmiddels helemaal beu waren) en onze intrek doen in ons nieuwe paleisje. Op vrijdagochtend kreeg ik een appje van zijn assistente: er was een ‘klein’ probleempje met het appartement. De eigenaar wilde het niet voor maar één maand verhuren. Of ik even de borg wilde ophalen want de deal kon niet doorgaan. Compleet in shock vroeg ik hoe dat mogelijk was en reageerde ik dat we voor de dag erna geen woning hadden. En of ze niet iets alsnog konden regelen, want nu werd van hun probleem ons probleem gemaakt. Keer op keer schoven ze de schuld in de schoenen van de eigenaar en trokken ze hun verantwoordelijkheid er volledig vanaf. Iets wat hier vaker gebeurt, zijn we achtergekomen. Uiteindelijk was ik het gekibbel zat en heb ik die vrijdag met een stalen gezicht de borg opgehaald. Nu nog zoeken waar we de dag erna zouden verblijven… 

Normaal zou ik denken, joh, meid, geen probleem. Zo iets anders gevonden. Maar blijkbaar was het net voor aanvang van het hoogseizoen hier (wisten wij ook niet) waardoor alles super snel vol zit. We weken op zaterdag uit naar Rodadero (een wijk van Santa Marta ten zuiden, met een eigen strand en eigen centrum) om daar in ieder geval een paar dagen te overbruggen. Totdat we iets anders hadden gevonden. We zijn die zaterdag gelijk naar een AirBnB gaan kijken (van de buitenkant – het appartement zelf was bezet) en hebben ‘m toen gelijk vastgelegd via AirBnB. We konden nog steeds een beetje onderhandelen maar wilden ook gewoon dat de woning vast lag. We konden er wel pas de week erna in waardoor we drie verschillende woningen die week versleten, totdat we in ons definitieve appartement konden. Maar eerlijk is eerlijk: we zitten nu echt in het allerfijnste complex met prachtig uitzicht over de bergen, een topzwembad en enorm vriendelijke buren die allemaal wel een praatje met ‘de buitenlanders’ willen maken. Dus we moesten gewoon even geduld hebben. 😉  

Rodadero santa marta

Eind goed, al goed

Uitstapjes vanuit Santa Marta

Santa Marta / Rodadero is nou niet bepaald de meest bruisende plek op aarde. Santa Marta heeft een knus centrum wat ‘s avonds wel heel bruisend wordt. Maar dat heb je na een paar dagen ook wel gezien. Wij vinden het vooral fijn vanwege het klimaat, het feit dat we even stabiliteit hebben en dus lekker een ritme kunnen opbouwen, gefocust kunnen werken en uitstapjes in de omgeving kunnen doen. Je vindt hier namelijk zo veel mooie natuur en het is nog niet volledig overgenomen door toerisme. 

We zijn een dagje naar Minca geweest (half uur tot drie kwartier landinwaarts) waar je via ‘n kronkelweg door de bergen vanaf Santa Marta terecht komt. Minca zelf is een dorp van slechts één straat, maar je kunt hier mooie watervallen bekijken, hikes maken en koffieplantages bezoeken. Ze hebben hier geen autotaxi’s dus je verplaatst je te voet, met een mountainbike of achterop een motortaxi. Dat laatste hebben wij gedaan om een koffieplantage in de bergen te bezoeken. Het was nogal een hobbelige rit zo berg op over de zandpaden en middenin de jungle, maar echt meer dan de moeite waard. Bovenaan de heuvel word je getrakteerd op een uitzicht van ‘heb ik jou daar’ en leer je bij een lokale koffieboer hoe koffie wordt gemaakt. Met natuurlijk een proeverij als afsluiting. 

minca

Zelfs je behoefte kon je op de koffieplantage in volledige zen-modus doen

Met kerst zijn we naar Cartagena gegaan, op ongeveer vier uur rijden van Santa Marta met de bus. Een drukke, toeristische en vooral kleurrijke stad. Een ander reiskoppel dat we ontmoetten vergeleek het met Havana in Cuba. En hoewel we daar nog nooit zijn geweest, kunnen we ons het helemaal voorstellen. Het oude centrum heeft mooie, gekleurde en koloniale gebouwen en sigaren worden op iedere straathoek verkocht (net als wiet, cocaïne en heroïne trouwens). Wij verbleven in Getsemani, net buiten het centrum. In dit gedeelte zijn alle gebouwen felgekleurd, hangen er overal van die leuke kleurrijke paraplu’s in de straten en vind je mooie graffitikunst op de muren. ‘s Avonds vind je letterlijk op iedere straathoek barretjes met plastic stoelen en harde muziek. Het is eigenlijk één groot openluchtfeest en wij vonden het echt fan-tas-tisch! 

getsemani, cartagena

Getsemani in Cartagena

Eenmaal terug van Cartagena zouden we nog vier dagen werken en dan was het alweer tijd voor Oud op Nieuw. We hadden niet echt zin om geforceerd naar een feestje te gaan en daar vrienden te maken, dus boekten we ‘n hotel vlakbij Tayrona Park. Een jungle die uitmondt in zee. Lekker in de natuur, uitzicht over de jungle en om 00.00 een flesje bubbels knallen. Helaas liep het even anders want die maandagnacht ervoor werd ik wakker met hartkloppingen en zweetaanvallen. Ik dacht eerst dat het voedselvergiftiging was (dat voelde precies zo) maar toen ik de dagen erna flinke griep had bleek dat toch niet zo te zijn. Het hotel werd gecanceld en vanaf ons balkon proostten we met een glaasje cola om middernacht. Sander was namelijk inmiddels ook geveld. Jammer, maar we gaan nog terug naar Tayrona…

Bezoek

…Want Bart, een goede vriend van Sander, bezoekt ons eind januari! Ontzettend leuk om na bijna twee jaar weer eens bezoek te krijgen op de bestemming waar we zijn. We gaan dan een week de omgeving hier verkennen samen met hem. Een nacht Tayrona park, tuben door de rivier die uitmondt op zee, Minca en Taganga (een badplaats hier vlakbij) staan op de planning. We hebben er zin in! 

En daarna...

Hebben we nog véél meer leuke plannen en ligt het reistempo weer even iets hoger. De dag dat Bart weer terugvliegt naar Nederland vliegen wij door naar San Andres, een eiland dat voor de kust van Nicaragua ligt, maar bij Colombia hoort. Het klimaat in Santa Marta heerlijk, maar de zee is… mwah. In San Andres vind je azuurblauwe wateren, parelwitte stranden en de echte ‘island vibes’. Ik hoopte hier al heen te gaan maar dacht dat het nogal een onderneming zou worden. We vonden spotgoedkope vliegtickets en een leuk verblijf dus hebben besloten hier drie weken naartoe te gaan. 

san andres

Met alle groene bolletjes (bovenaan) is waar we nu zitten in Colombia, de rode markering is San Andres

Waarom niet langer dan drie weken naar San Andres? Omdat op 26 februari, op Sander’s verjaardag, het op Rio de Janeiro na grootste carnaval van de wereld in Barranquilla wordt gevierd. En laat dat nou op twee uur van Santa Marta liggen én de luchthaven zijn waarop wij landen vanuit San Andres. Hier pakken we nog een weekje feesten mee om daarna door te gaan naar Medellín. Dat zijn de plannen voor nu, maar daarop loop ik nu wat vooruit. Dat is weer iets voor een volgend reisverslag. 

Voor nu zijn jullie dus weer helemaal bij met onze avonturen en plannen. Hoe hebben jullie kerst en oud en nieuw gevierd? Laat het weten in de reacties. En wil je op de hoogte blijven van meer tips én als eerste een seintje krijgen wanneer we ‘n nieuw verslag publiceren? Schrijf je dan hieronder in. 

deel dit bericht

Share on whatsapp
Share on email
Share on facebook
Share on twitter

Eén reactie

  1. Weer een prachtig verhaal van jullie avonturen.
    Kijk weer uit naar jullie volgende.
    Geniet met volle teugen en onderwijl ook nog werken. Succes!!!!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Ben jij klaar om locatie onafhankelijk te gaan werken en leven? Laat je inspireren met ons e-book

Er is maar één iemand verantwoordelijk voor jouw leven en dat ben jij zelf. Zet daarom vandaag de eerste stap naar jouw droomleven. Na het invullen van het formulier word je doorgestuurd naar de betaalpagina. Nadat je 17,95 voor het e-book van 49 pagina’s hebt betaald word je automatisch doorgestuurd naar het e-book dat je digitaal kan downloaden.