blauwe tempel chiang rai

Reisdagboek 4: Onze maand in Chiang Mai

Myanmar

Wij zijn Sander & Jody en hebben onze spullen en appartement verkocht, onze vrienden en familie gedag gezegd om de wereld rond te trekken.

Op thedutchnomads.nl schrijven we reisverslagen van de meest gave bestemmingen en delen we de leukste hotspots & lekkerste wereldse gerechten met je.

Om even gelijk met een cliché te beginnen: time flies when you’re having fun! Maar echt, wat vliegt de tijd voorbij zeg. We zitten alweer in de laatste maand van 2019 én wij zijn al 3 maanden onderweg. In dit reisverslag praat ik je bij over onze maand in Chiang Mai en vertel ik jullie meer over onze plannen voor 2020. 

Onze start in Chiang Mai

Een nieuwe bestemming brengt altijd veel uitdagingen met zich mee: je thuisvoelen in je nieuwe onderkomen, het vinden van een nieuwe co-workspace, een nieuwe sportschool vinden (ja, ja, rustig maar, we zijn niet van plan de kilo’s eraan te laten vliegen ;-)) en nieuwe gerechten uitproberen. Vooral in het begin is het fijn dat je elkaar hebt, omdat je dan nog niet veel anderen kent. 

Daar begon meteen het eerste obstakel: Sander werd na 2 dagen flink ziek. Keelpijn, hoofdpijn en koorts. Kortom: een heftige mannengriep. Ontzettend vervelend voor hem, maar stiekem baalde ik (Jody) ook wel een beetje. Net in die periode was het iets rustiger qua werk en hoewel dat heel fijn was (zo kon ik weer wat meer voor thedutchnomads doen) was het ook een beetje zoeken naar een dagbesteding. Mijn ideale dagindeling is in de ochtend uren maken, ‘s middags lekker relaxen (al dan niet aan een zwembad) en ‘s avonds evt. nog wat klantgesprekken houden. 

We hadden een appartement met zwembad uitgezocht, maar dit was uiteindelijk niet helemaal wat we ervan verwachtten. Het appartement was heerlijk: naast een bed en badkamer was er ook een kleine zithoek en keukentje. Ideaal om af en toe zelf te koken en sapjes te maken. Het zwembad bevond zich onderin het complex en was bijna helemaal overdekt en het water ijskoud. Niet helemaal wat ik me ervan voorstelde. Daarnaast was het een aantal dagen regenachtig (vooral de eerste 2 dagen stortregen, waarbij we tot kniehoogte regenwater door de straten banjerden), dus dat was al met al niet zo’n goede start. 

In de dagen dat Sander ziek was heb ik daarom veel bij de co-workspace gezeten, veel rondgelopen om Chiang Mai te ontdekken, een dagje naar een rooftop-zwembad geweest en ondertussen voor ‘m gekookt. Wat was ik daarom blij dat het weer én Sanders gezondheid opknapte, wat een opluchting! 

Na regen komt zonneschijn

Het klinkt trouwens alsof ik enorm aan het zeuren ben overigens, maar zo bedoel ik dat helemaal niet. Het waren wat mindere dagen en ik vind het ook belangrijk om dat te delen. Het is niet iedere dag alleen maar palmbomen en zon (oké, wel vaak), maar soms zit het tegen en dat is oké.

Nadat Sander was opgeknapt wilden we wel wat nieuwe mensen leren kennen, want andere praat is soms best wel fijn. Ik plaatste een berichtje in een community op Facebook en kreeg hier al snel respons op. Een stel, een vrouw uit Nederland en man uit de Verenigde Staten wilden wel afspreken. We zijn samen met hen naar een lokale foodmarkt gegaan en dat was hartstikke gezellig. We besloten daarom na het eten nog een drankje te doen in de Zoe in Yellow-bar, een bar in het centrum van Chiang Mai waar we 2 jaar geleden ook zijn geweest. Het was nog steeds zo leuk en bleven hier tot sluitingstijd. 

Ook kregen we nog een bericht van een Nederlandse man die ieder jaar 3 maanden in Chiang Mai zit en inmiddels een flinke vriendengroep hier heeft gecreëerd. We gingen samen met hem en nog 5 anderen Koreaans barbecuen. Leuk om op die manier ook weer anderen te leren kennen. Vervolgens gingen we in diezelfde week Mexicaans eten met het Nederlands/Amerikaanse stel én de groep van de Koreaanse barbecue. 

Inmiddels hadden we het leven in Chiang Mai helemaal omarmd. We kenden de lekkerste eettentjes, Sander was inmiddels dikke vrienden met de kassamedewerker van de 7-Eleven (die tevens ook verantwoordelijk was voor het warm afleveren van Sanders knakworst-tosti) en ik me vol overgave in de aerial yoga lessen stortte (holy shit, dit is wel even andere koek!). En toen kregen we ineens bericht van een oude bekende.. 

aerial yoga chiang mai

Hoog bezoek in Chiang Mai

Mark & Marit, een stel uit Nederland dat we in Bali hadden ontmoet, appten dat ze de volgende dag naar Chiang Mai vlogen. Of we misschien nog een onderkomen voor ze wisten. Hun trip naar Phuket liep anders dan gepland en daarom besloten ze vervroegd naar Chiang Mai te komen.

Moraal van het verhaal: ze zijn 2 weken onze buren in Chiang Mai geweest. Per toeval verhuurde onze Airbnb-verhuurster het appartement naast ons ook, dus daar konden zij intrekken. In die 2 weken hebben we bijna dagelijks met ze in de co-workplace gewerkt (voor Printmijnstad, het bedrijf van Mark, word ik ook als freelancer ingehuurd) en gingen we regelmatig met ze uiteten.

We zijn overigens bang dat we nooit meer van ze af komen, want de kans is groot dat ze half januari ook komen naar de bestemming waar wij dan zitten. Stiekem vinden we dat trouwens hartstikke gezellig, maar zeg ‘t niet tegen ze ;-). 

chiang mai rooftop

Weekendje Chiang Rai

Tussen alle bedrijven door moet er natuurlijk ook ontspannen worden. Dus gingen we tussendoor een weekend weg naar Chiang Rai. Dit is een stad, helemaal in het Noorden van Thailand, vlakbij het 3-landenpunt van Laos & Myanmar. Hier zijn 2 nachten gebleven en hebben we per scooter de omgeving verkend. In dit artikel vertel ik meer over Chiang Rai

chiang rai witte tempel

De laatste maand van 2019 & 2020

Hoelang blijven jullie weg? Wat is jullie plan? Jullie moeten toch een béétje een planning hebben? Het antwoord op deze vragen is: geen idee, geen plan, en een beetje (al moeten we natuurlijk helemaal niets). Het is grappig dat mensen om ons heen het idee hebben dat je een plan moet hebben, maar dat hoeft natuurlijk helemaal niet! 

Tuurlijk, we hebben echt wel een idee hoe onze reis eruit gaat zien, maar tegelijkertijd kan dat nog 100x veranderen. We plannen dus niet teveel vooruit, maar zien het allemaal wel. Het leven hier is zo fijn en gemakkelijk, dat we ons weleens afvragen waarom niet meer mensen dit doen. Wat houdt je tegen? Wat houdt je überhaupt tegen om niet te doen wat je hartje echt begeert? Wij kunnen (voor nu) in ieder geval zeggen dat we hier écht gelukkig van worden en nog lang niet zijn uitgereisd. 

Wij zijn net neergestreken in Laos, eigenlijk als visa run. We hadden namelijk geen visum voor Thailand en konden daar daarom maximaal 1 maand verblijven. Laos is het buurland en tevens zijn we hier nog niet geweest. We besloten dus iets langer hier te verblijven, namelijk 2,5 week. We gaan nog een trip naar de hoofdstad (Vientiane) maken om ons visum voor Thailand aan te vragen, maar daar vertel ik in het volgende verslag ongetwijfeld meer over. 

Op 24 december vliegen we vervolgens naar Surat Thani, in Zuid-Thailand. Het idee was eigenlijk om vanuit hier naar Koh Phangan te gaan per boot (je weet wel, dat eiland dat beroemd/berucht is om z’n full-moonparty’s) om hier kerst en oud en nieuw te vieren. Helaas paste dat niet helemaal in ons budget, vandaar dat we eerst 10 dagen naar Koh Samui gaan (het eiland ernaast) in de ‘kerstvakantie’ en vanaf 4 januari voor ten minste een maand neerstrijken op Koh Phangan (of misschien wel veel langer, omdat dit by far het leukste eiland is, vinden wij). 

En daarna? Het enige dat we weten, is dat we rond eind februari / begin maart OF in Thailand zitten, OF in de Filipijnen. Normaal plannen we niet zover vooruit, maar de ouders van Sander komen eind februari ons opzoeken (voor Sander’s verjaardag). Om de keuzes wat gemakkelijker te maken, hebben we daarom deze 2 opties open gelaten. De kans is groot dat het Thailand wordt en dat we daarna naar de Filipijnen gaan. Maar hé, no plan is the best plan!

Hopelijk zijn jullie vingers nog niet vastgevroren aan jullie toetsenbord na ‘t lezen van dit verhaal (want jéétje, wat is het koud bij jullie!) en zien jullie de kans om ook van jullie te laten horen. Laat vooral weten hoe het gaat door een reactie onder het bericht achter te laten. Tot de volgende!

 

deel dit bericht

Share on whatsapp
Share on email
Share on facebook
Share on twitter

4 reacties

  1. Heey, Sander en Jody! Super leuk om op de hoogte te worden gehouden door zo’n blog. En zo te horen vermaken jullie je prima. Wat klinkt dat eten toch allemaal lekker… Beter dan de stampot bij ons thuis 🙂

    Geniet ervan!
    Liefs, Tabitha

    1. Hey Tabitha,

      Wat leuk dat je reageert! Wij vermaken ons inderdaad prima, al is het in Laos een stukje kouder (maar daar lees je in het volgende verslag ongetwijfeld meer over). Stamppot missen we inderdaad niet, maar heel eerlijk, een kommetje snert zou er prima ingaan.

      Hou ze allemaal in de gaten daar en we houden contact!

  2. Hoi Sander en Jody, wat sunt dat Sander ziek is geweest. Hij doet ook altijd mee. De witte tempel ziet er echt mooi uit, het lijkt wel of hij besneeuwd is! Wij hopen 22 februari, samen met Anne, af te reizen naar jullie en we zijn heel benieuwd waar we terecht komen. Het maakt ons niet zoveel uit, als er maar zon, zee en avontuur is! En jullie natuurlijk. Dan kunnen we weer eens echt bijkletsen en knuffelen. En we nemen lekker veel leesboeken mee. Chillen!
    Ik zit nu op de bank te typen met links Liv en rechts Loutje dicht tegen mij aan. We zijn net een half uur wezen lopen. Het is lekker fris, zonnig weer. Alleen wil Lou perse voorop lopen dus ik loop constant met gestrekte arm die hond in bedwang te houden. Zie je het voor je? Normaal lopen is er dus niet bij. Het wordt hier tijd voor een cappuccinootje dus ik wens jullie het allerbeste, veel werkplezier en geniet van alles! Lieve groetjes, Kobi

    1. Ha Kobi,

      Ja ‘t arme manneke! Gelukkig is ‘ie er weer helemaal bovenop ;-). De witte tempel was inderdaad erg mooi, alleen jammer dat al die toeristen steeds het beeld verpestten.

      Ja, vinden we leuk dat jullie langskomen! Sowieso willen wij zelf ook veel zon, zee en strand (dat missen we nu), dus dat komt wel goed! Ik zie het helemaal voor me, want ik had precies hetzelfde probleem met Lou. Dankjewel en we zien jullie snel! Liefs x

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *