Muurschildering in Canggu

Reisdagboek van digital nomads: de eerste maand

Myanmar

Wij zijn Sander & Jody en hebben onze spullen en appartement verkocht, onze vrienden en familie gedag gezegd om de wereld rond te trekken.

Op thedutchnomads.nl schrijven we reisverslagen van de meest gave bestemmingen en delen we de leukste hotspots & lekkerste wereldse gerechten met je.

De eerste maand: hij is omgevlogen! Voor ons is dat toch wel een kleine mijlpaal dus vertel ik je er graag over. Daarnaast hebben we in de afgelopen maand veel meegemaakt en zijn we al helemaal ‘ingeburgerd’. Lees snel mee.

Ons vorige verslag was een dag-tot-dagbeschrijving van de eerste week. Inmiddels zijn we ruim 30 dagen op het prachtige eiland Bali en wordt het iets te gortig om iedere dag tot in detail te bespreken. Daarnaast zijn wij hier ook om een ritme op te bouwen en gaan wij ook ‘gewoon’ naar het werk. Geen backpacktrip met iedere dag een ander hoogtepunt, maar het normale leven van een digital nomad. Ik deel hier de hoogtepunten van afgelopen maand met je.

Surfen

In het vorige reisdagboek vertelde ik je al dat we een leuk bezoek op de planning hadden: (schoon)broer Ruben en schoonzus Jeanine vergezelden ons 1,5 week in Bali. Super leuk en we hebben veel dingen samen ondernomen. Een hoogtepunt daarvan was toch wel de surfles die wij hen, als verlaat verjaardagscadeau, hadden gegeven.

Zonder de schouderpartij van Inge de Bruin (nee, die heb ik niet!) is surfen een pittige activiteit. Of eigenlijk: het peddelen terug, tegen de golven in. Na 10 minuten uitleg op het droge gingen we gelijk het ruime sop in. De eerste keer op zo’n plank is gelijk een goede balansoefening. De golven zijn hoog dus je moet jezelf iedere keer omhoog duwen. Je peddelt tegen de stroom in en dat is stiekem zwaar. Vooral met de knokige schouders van mij (Jody) valt dat vies tegen. Wonder boven wonder lukte het me toch om uiteindelijk, zittend op de plank, te wachten op de eerste golf.

Daar gingen we dan.. de golf komt eraan, de instructeur geeft een zetje en roept PEDDELEN!! Vanaf dan ben je op jezelf aangewezen en is het de bedoeling dat je op het bord gaat staan. Maar tussen weten en doen zit vaak nog een kleine kink in de kabel. Ruben, Jeanine en Sander stonden vrij snel op het bord. Ik daarentegen pakte nét het verkeerde moment of ik schrok van een andere surfer die in ‘mijn’ vaarwater zat. Na 2 tevergeefste pogingen besloot ik: het wordt tijd om gewoon op dat bord te gaan staan. Dus zo geschiedde: ik ging staan! Na een paar keer kon ik flinke stukken zelfs blijven staan! Als je staat valt het eigenlijk allemaal best wel mee, vooral dat peddelen is het zwaarste.

En ja.. hoe verder je blijft staan, hoe verder je moet terugpeddelen. Als je een camera op  m’n gezicht had gehangen, dan had het ongetwijfeld hilarische beelden opgeleverd. Vloekend, water-inslikkend en half-peddelend ging ik terug, iedere keer weer een stuk lastiger. Na een keer of 10 gaat het flink in je schouders verzuren en hadden we een flinke workout achter de rug. Het drankje dat we na afloop dronken, was het lekkerste drankje ooit!

Surfles

Ubud

Inmiddels zijn we 2x in Ubud geweest. 1x door middel van een tour samen met Ruben en Jeanine. Hier hebben we een waterval, grote markt in Ubud zelf en een traditioneel toneelstuk bekeken (wat overigens echt het vreemdste toneelstuk OOIT was). De 2e keer dat we er waren, hadden we afgesproken met 2 Nederlanders die in Singapore wonen.

1 van hen is een oud-collega van Sander en hadden we 1,5 jaar geleden al ontmoet, toen ze er net woonden en wij op het einde zaten van onze reis van 3 maanden door Azië. Onlangs gingen ze een ‘weekendje weg’ naar Bali en besloten we met ze af te spreken. Super grappig om ze 1,5 jaar later weer te zien en bij te praten na alle ontwikkelingen. Zij hadden een heerlijk hotel, met zwembad (en bar erin!) dus dat was lekker vertoeven. ‘s Avonds aten we met z’n vieren, tapten we een ijsje bij Yogurt Republic (omg heaven!!) en pakten Sander en ik daarna een taxi terug richting in Canggu.

RIjstvelden Ubud

Yoga

Als je ons op Instagram of Polarsteps volgt, heb je ongetwijfeld al een aantal foto’s gezien waar wij op de kop hangen. Ik (Jody) heb me ingeschreven bij een yogaschool. Ik besloot wat te gaan doen aan mijn non-flexibiliteit (ik ben echt een enorme stijve hark). Stiekem best confronterend als je iedereen om je heen dubbelgevouwen ziet liggen. Maar des te meer progressie ik verwacht te boeken ;-).

Eerst heb ik 2 beginnersklasjes gevolgd, om daarna samen met Jeanine een klas aerial yoga te volgen. Je hangt hierbij in touwen en doet verschillende (het lijken soms onmogelijke) poses. Ondanks dat ik heel stijf ben moet ik zeggen dat ik het vrij snel onder de knie had. Uitvoering en techniek kan ongetwijfeld beter, maar het begin is er.

Ik was zo enthousiast dat ik die week nog 2x ben geweest. De derde keer kreeg ik Sander zelfs mee (met lichte tegenzin). Hoewel ik een flexibele elastiek ben vergeleken met Sander, viel het hem ook niet tegen! Ik verwacht dat ik ‘m niet iedere keer mee ga krijgen, maar ik heb goede hoop dat ‘ie af en toe aansluit.

Yoga bij Serenity

Ons kantoor in Bali

Huh.. werken jullie dan ook nog in Bali? Jazeker! Sinds een paar weken zitten we zelfs bij een co-working space.. ‘Een wát?!’ hoor ik je denken. Je kunt het ‘t beste vergelijken met een groot kantoor waar gelijkgestemden zitten te werken. Je sluit een wifi-abonnement af en kan hier zittend, staand of zelfs liggend werken. In de ochtend zitten we in de kantoorruimte gefocust te werken. (Heerlijk, een fatsoenlijke bureaustoel onder je kont na 2 weken opgevouwen te hebben gezeten in restaurantjes) en in de middag doen we, na de lunch, vaak nog wat light work. Dat kan op een zitzak in de tuin, of zoals ik er nu bij lig: op een bank, overdekt in de tuin met een briesje dat af en toe langskomt.. genieten!

Tropical Nomad

Verhuizen

We hadden ons eerste, heerlijke huisje voor 1 maand geboekt. Om vervolgens hier te kijken of we ‘m nog een maand zouden verlengen, verhuizen naar een andere plaats in Canggu, een andere stad of zelfs naar een ander eiland. Alle ideeën zijn de revue gepasseerd en we hebben besloten dat we nog een maand in Canggu blijven. Maar dan wel in een andere accommodatie.

Sowieso was onze huidige accommodatie geboekt voor de maand oktober, maar dat vonden we eigenlijk niet zo erg. De grote keuken die in het huisje zit wordt praktisch niet (lees: nooit, met uitzondering van de koelkast) gebruikt. Eten is hier ontzettend goedkoop, je hebt voor 1 euro een bordje nasi met rijst & groenten. Loont niet (en nodigt ook niet echt uit) om zelf te gaan koken. Daarnaast zitten we eigenlijk net aan de verkeerde kant, waardoor we iedere keer die bloedirritante shortcut over moeten. Kortgezegd: dit is een smal paadje met de breedte van 1 grote auto, omringd door rijstvelden. In de praktijk gaan er 100 scooters tegelijk overheen en als je pech hebt 2 tegenliggende auto’s tegelijkertijd overheen. Regelmatig kiepert er een auto om en sta je in de brandende zon stil. En wij maar denken dat we van het fileprobleem af waren.. #realproblems.

Ons nieuwe huisje ligt gunstiger ten opzichte van de leukere straten, vlakbij de yogaschool en onze co-working space. De kamer is wel wat kleiner, maar we hebben een gedeeld zwembad. Ideaal dus!

Onze volgende bestemming

In de tijd tussen het schrijven en publiceren van dit artikel is wat tijd overheen gegaan. Toen ik begon met schrijven, had ik nog geen idee waar wee heen zouden gaan.

Landen zoals Vietnam, Maleisië, de Philippijnen en Laos zijn de revue gepasseerd. We moeten echter rekening houden met vluchtprijzen, wifi-verbindingen en regenseizoenen.

Uiteindelijk hebben we gekozen voor Thailand! We zijn er al een keer geweest en de planning stond om met nieuwjaar op de fullmoon-party daar te zijn. We gaan nu er al eerder heen (eerst naar Chiang Mai, daar zitten ook veel co-working spaces), doen dan een visa run naar Laos (na 30 dagen moet je het land uit en gaan dan 2,5 week naar Laos). Vervolgens vliegen we terug naar Zuid-Thailand zodat we op tijd zijn voor de fullmoon-party. Hier kunnen we dan 60 – 90 dagen blijven.

Een ding is. zeker, wij komen voorlopig absoluut niet naar Nederland. (zeker nu we de weer-app hebben geopend en zagen wat voor hondenweer het bij jullie is;-)). 

Dit was het weer voor deze keer. Ik ben benieuwd naar jullie belevenissen in Nederland. Laat gerust een reactie achter! 

deel dit bericht

Share on whatsapp
Share on email
Share on facebook
Share on twitter

4 reacties

  1. Ha Nomads
    Wat schrijf je leuk Jody. Leest heel goed weg en wat een heerlijke tijd hebben jullie al gehad en ook nog voor de boeg! Ik kijk uit naar het volgend reisverslag en jullie avonturen.
    Zing, reis, lach, werk, schrijf, kijk en bewonder! ( als Ramses een digital nomad was was dit denk ik de songtekst geweest)

  2. Hallo Jody en Sander fijn om te horen dat jullie het zo goed naar jullie zin hebben wat weer betreft zou ik er wel ( tante Jootje) willen overwinteren als er tenminste geen regenseizoen is genieten jullie er maar lekker van dit pakt jullie niemand meer af pas goed op elkaar en we wachten op het volgende verslag heel leuk zo genieten wij ook een beetje mee liefs gr ????

  3. Hoi Sander en Jody, wat hebben jullie toch een heerlijk relaxed leventje daar tussen de rijstvelden. Wij zijn net terug van 10 dagen Marokko. Ook lekker, alhoewel het ‘s morgens nogal eens bewolkt was, en Anne en ik lichtelijk chagrijnig natuurlijk, vaak trok het dan na enkele uren wel weer open, gelukkig. Maarja 10 dagen zijn zo om, en nu zijn we weer in ons koude en natte kikkerlandje. We gaan nooit maar dan ook nooit meer parkeren bij Proparking te Charleroi in Belgie. Die lui kunnen alleen Frans praten. Terrible! We hebben uren staan te blauwbekken op het vliegveld en na enkele telefoontjes kwamen we erachter dat ze ons niet kwamen halen omdat ze tussen 0.00 en 4.00 uur gesloten waren. We konden wel met een taxi komen, maar die waren ook dungezaaid want er gaan ook geen vliegtuigen dus. Eindelijk eentje gevonden die ons voor €25 euro wilde brengen naar Proparking. Die krijgen dus echt van ons de koude douche. Nu klussen en poetsen in Bart zijn appartement zodat die over een poosje kan verhuizen. Morgen het kraamfeest van Luca en zondag de doop bij ons in de kerk. Jammer dat jullie er niet bij kunnen zijn, ik zal jullie missen. Pas goed op elkaar en tot de volgende story. Groetjes, een dikke knuffel en vele kusjes, Kobi

  4. Godverdomme wat een leven hebben jullie daar! Maarja al dat harde werken, nog niet eens een fatsoenlijk bureau, sporten, hangend in touwen en bloedheet in die zon.. dat wens je je ergste rivaal toch nog niet toe?! Ha ha grapje ? iedere keer als we even appen of facetimen denk ik: aaah was ik maar bij jullie! Ik vind het zo super dat jullie dit doen en blijf vooral veel schrijven, want op deze manier is het net alsof ik het samen met jullie meemaak ❤️ Dikke kus en heel veel liefde voor jullie!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *